In haar eerste weken als uitvaartverzorger loopt Alien vanuit de dorpskerk voor een lange rouwstoet uit. Drie jonge kleinkinderen trekken de rijdende baar van hun grootmoeder; daarachter volgt een lange rij familieleden, buren en vrienden.
“Alien, we lopen hier niet in Nijmegen!”
De oudste zoon roept haar terug naar het rustige tempo van de stoet. Alien krijgt een kleur en past haar pas direct aan. Sindsdien kijkt ze tijdens het voorlopen bewust achterom: kan iedereen volgen, blijft de rouwauto dichtbij en voelt het tempo goed?
Wat is voorlopen?
Bij het vertrek van een woning, kerk of afscheidslocatie loopt de uitvaartverzorger enkele meters voor de rouwauto of baar. Dit zichtbare gebaar markeert het vertrek en brengt rust in de beweging van de stoet.
Niet iedere familie wil dat. Dan rijdt Alien mee of gaat zij alvast vooruit om op de volgende locatie te controleren of alles gereedstaat. De wens van de familie bepaalt ook hier de vorm.
Vooruitzien zonder zichtbaar te zijn
Bij een afscheid bleken zes bestelde dragers bij een andere kerk in het dorp te wachten. Door vooruit te lopen, kon Alien hen tijdig bereiken en naar de juiste locatie sturen. Toen de familie arriveerde stonden zij rustig klaar, zonder dat iemand iets van de vergissing hoefde te merken.
Goede begeleiding zit vaak in dat soort details: blijven kijken, het tempo aanpassen en zorgen dat een familie haar aandacht bij het afscheid kan houden.