Vier dagen na het plotselinge overlijden van haar man besluit Alien aan het einde van de middag even bij mevrouw De Wit langs te fietsen. Niet voor een afspraak of een beslissing, maar om te vragen hoe het met haar gaat.
Wanneer de deur opengaat vertelt mevrouw dat zij net een dutje deed naast haar man, zoals ze dat samen zo vaak deden. Nu hij nog thuis is, hoort hij er voor haar nog een beetje bij. Ze drinken koffie in dezelfde kamer waar meneer rustig ligt opgebaard.
Twijfel mag er zijn
De kinderen wilden hun vader aanvankelijk naar een uitvaartcentrum brengen. Zij waren bang dat thuis opbaren te zwaar zou zijn voor hun moeder. Alien zag haar twijfel en vroeg later nogmaals wat zij zelf wilde.
Mevrouw vond het spannend om haar man thuis te houden, maar voelde ook dat zijn vertrek definitief zou zijn. Daarom spraken zij af het thuis een dag te proberen. Als het niet goed voelde, kon hij alsnog worden overgebracht.
U kunt maar één keer afscheid nemen. Daarom mag een keuze worden aangepast als dat nodig is.
Nog even deel van het gezin
De volgende dag bleken mevrouw en haar kinderen blij met de keuze. Ieder kind had afzonderlijk en zonder tijdsdruk afscheid kunnen nemen. Hun vader hoorde nog even bij het huis en bij het gezin.
Na de koffie maakt Alien aanstalten om te vertrekken. Mevrouw dacht dat zij kwam omdat er nog iets geregeld moest worden. Wanneer Alien vertelt dat ze alleen even wilde weten hoe het met haar ging, raakt dat haar zichtbaar.
“Ik ben blij dat u er morgen bij bent en dat ik me nergens druk over hoef te maken.”
Voor Alien vat dit samen wat aandacht en betrokkenheid betekenen: zorgvuldig organiseren, maar ook aanwezig zijn op de momenten waarop er niets opgelost hoeft te worden.